سرور کسائیان

“مرگ من صبح یک روز سرد آخر زمستان اتفاق افتاد. برف سنگینی می‌بارید و باغ آرام آرام کفن سفیدش را به سر می‌کشید. شیشه‌های مشبک اتاق پذیرایی یخ بسته بود و سوز سرما زوزه‌کشان پی شکاف باریک زیر در می‌گشت. خش خش سمج پاروهای چوبی روی بام لحظه‌ای قطع نمی‌شد، انگار آثار جنایتی شنیع را…